Hér er allt mitt fólk

„Fyrir þann sem er héðan, fæddur og uppalinn, er Vopnafjörður frábær staður til að búa á. Hér er allt mitt fólk, hér á ég mína sögu og það er notaleg tilhugsun,“ segir Bjartur Aðalbjörnsson, 23 ára Vopnfirðingur. Umbeðinn að lýsa æsku sinni á þessum fallega stað kemur eitt orð í hugann: „Fótbolti“.

„Sumrin fóru í að spila fótbolta,“ segir hann en Bjartur spilaði vitanlega með Ungmennafélaginu Einherja sem þá, líkt og nú, heldur úti öflugu yngri flokka starfi. „En ég spilaði samt örugglega mest við strákana í götunni. Við spiluðum með eitt mark og venjulegast notuðum við steina sem stangir eða peysurnar okkar, sérstaklega þegar leið á leikinn og mönnum fór að hitna í hamsi. Leiknum gat stundum lokið skyndilega þegar eigandi boltans lét sig hverfa, einkum ef hann var að tapa!“

„En það var gott að vera barn og unglingur á Vopnafirði,“ heldur Bjartur áfram. „Þó ég muni kannski ekki allt er tilfinningin sú að hér var mikið frelsi og frjálsræði. Skólinn var lítill en samt var nægur félagsskapur.“

Bjartur sér mikla möguleika fyrir Vopnafjörð: „Það er ungt fólk að setjast hér að,“ segir hann. „Fólk sem er að flytja heim og eignast börn. Kannski verður þetta eins og snjóbolti sem fer að rúlla, það koma fleiri, og það verður til grundvöllur fyrir ýmsa starfsemi sem er ekki til staðar núna. Og ég sé fyrir mér að búa hér í framtíðinni þó ég vilji auðvitað prófa að búa annars staðar og sjá heiminn. Ég held ég muni kunna enn betur við Vopnafjörð fyrir vikið.“

Texti: Jón Knútur Ásmundsson. 

Myndir: Rhombie Sandoval og Bjartur Aðalbjörnsson.